Logo-Tmima Filodasikos Frederic Thira-65 europelike Natura 2000

Alcedo atthis,
Αλκυόνη

Coracias garrulus,
Χαλκοκουρούνα,
Κράγκα, Βένετη, Βενετία

Sylvia melanothorax,
Κυπριακός Τσιροβάκος,
Τρυπομάζης, Τρυποράσιης

Lanius nubicus,
Παρδαλοκεφαλάς,
Δακκανούρα

Oenanthe cypiaca,
Κυπριακός Πετρόκλης,
Σκαλιφούρτα

Merops apiaster,
Μελισσοφάγος

Οι Περιοχές του Έργου

Κόσιη – Παλλουρόκαμπος (CY6000009)

koshi web

Η περιοχή της Κόσιης αποτελείται κυρίως από χαμηλούς λόφους και εδάφη με επίπεδες επιφάνειες οι οποίες καλύπτονται κυρίως από φρυγανώδη βλάστηση. Τα κυρίαρχα είδη είναι τα Τhymus capitatus και Sarcopoterium spinozum. Σε κάποια τμήματα της περιοχής απαντώνται απότομες βραχώδεις ή αργιλώδεις πλαγιές με μικρά φαράγγια. Η βροχόπτωση της περιοχής είναι μικρή και δεν υπερβαίνει κατά μέσο όρο τα 250-280 χιλ./χρόνο. Αποτελεί δε την ξηρότερη περιοχή του νησιού, παράγοντας που περιορίζει την ικανότητα φιλοξενίας ζωής. Παρόλα αυτά το μικρό υδρογραφικό δίκτυο της περιοχής παρουσιάζει επιφανειακά νερά ακανόνιστης ροής τα οποία μπορεί να έχουν νερό, ανάλογα με την ετήσια βροχόπτωση, καθώς και ένα μικρό κύριο ρέμα το οποίο έχει νερό από Δεκέμβριο ως Μάρτιο. Εκεί μπορεί κανείς να απαντήσει σε σημεία μικρούς καλαμιώνες με Arundo donax. Η σημασία του οικοτόπου της Κόσιης έγκειται στο ότι είναι σχετικά αδιατάραχτος, εκτεταμένου μεγέθους και με περιορισμένη οδική πρόσβαση και υποδομές.

Γεωλογικά, οι περιοχή αποτελείται από ασβεστόλιθο. Τα εδάφη είναι πολύ ρηχά, και άγονα όπου υπάρχει κλίση στο έδαφος. Παρόλα αυτά στις επίπεδες επιφάνειες τα εδάφη είναι βαθιά, γόνιμα και χρησιμοποιούνται για γεωργία.

Η βλάστηση του δασικού τμήματος της περιοχής έχει αλλοιωθεί από τις δασικές πρακτικές που ακολουθήθηκαν κατά το παρελθόν. Τη δεκαετία του ’80 έγιναν εκτεταμένες φυτεύσεις χρησιμοποιώντας βαριά μηχανήματα για την κατασκευή αναβαθμίδων ώστε να βελτιωθούν οι τοπικές υδρολογικές συνθήκες. Οι φυσικοί οικότοποι που απαντούσαν στην περιοχή  5220* (*θαμνώνες με Zizyphus lotus), 5330 (Θερμομεσογειακοί και προ-στεπικοί θαμνώνες) και 5420 (Φρύγανα με Sarcopoterium spinosum) αντικαταστήθηκαν με ξενικά δασικά είδη, κυρίως Eucalyptus spp., Acacia saligna και διάφορα υβρίδια πεύκων.

Η περιοχή επιλέχθηκε λόγω ότι: (i) είναι η ξηρότερη δασική περιοχή της Κύπρου, (ii) οι οικότοποί της έχουν αλλοιωθεί από την φύτευση ξενικών δασικών ειδών, (iii) υπάρχει παντελής έλλειψη οπορωφόρων δέντρων στην ευρύτερη περιοχή, και (iv) τα περισσότερα από τα επιλεγμένα είδη πουλιών είναι παρόντα. Για όλους τους παραπάνω λόγους η περιοχή κρίθηκε ως ιδανική για την εφαρμογή των στόχων του προγράμματος.

 


 

Ποταμός Παναγιάς Στάζουσας (CY6000007)

panagia stazousa webΗ περιοχή βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Σταυροβουνίου στην Επαρχία της Λάρνακας. Το χωριό Κλαυδιά απέχει λιγότερο από 1 χλμ από το ανατολικότερο όριο της περιοχής. Ο μικρός ποταμός Πύργα - Κλαυδιά (Στάζουσα) διχοτομεί την περιοχή. Κατά μήκος του υπάρχουν εκτεταμένες συστάδες  Pistacia terebinthus, Tamarix spp. και Nerium Oleander καθώς και απομονωμένα άτομα Salix alba. Οι λοφίσκοι κατά μήκος του ποταμού καλύπτονται με χαμηλά φρύγανα (κυρίως Thymus capitatus και Sarcopoterium spinozum). Στις επίπεδες περιοχές απαντώνται μικροί αγροί με κριθάρι και ελαιόδεντρα. Καθώς το ποτάμι κατευθύνεται βορειοδυτικά (προς το χωριό Πύργα) οι πλαγιές γίνονται πιο απότομες και οι λόφοι ψηλότεροι. Οι τελευταίοι εκεί καλύπτονται κυρίως με ακανθώδεις θάμνους Callycotome villosa, σκόρπια άτομα Pinus brutia, μακία βλάστηση αποτελούμενη από ελιές, Pistacia lentiscus και Pistacia terebinthus, ενώ παράλληλα παρατηρούνται χωράφια με χαρουπόδεντρα. Η ψηλότερη κορυφή της περιοχής είναι στο Αππιδάκι στα 416 μ., περίπου 1,5 χιλ. νότια από το χωριό του Ψευδά. Η περιοχή εκεί καλύπτεται από πεύκα και τύπο οικοτόπου Olea / Ceratonia. Καθώς μετακινούμαστε στο νότιο άκρο της περιοχής κυριαρχούν μεγάλες συστάδες ακανθωδών θάμνων Genista fasselata / Calycotome villosa. Στο νοτιότερο άκρο, λίγο βορειότερα της κορυφής Ασπρόπετρα, υπάρχει μια πηγή με τρεχούμενο νερό όλο το χρόνο  - Μαυρόνερο – έξω όμως από τα όρια του δάσους.

Οι τύποι των οικοτόπων που απαντώνται στην περιοχή είναι:

  • 5330: Θερμομεσογειακοί και προ-στεπικοί θαμνώνες
  • 5420: Φρύγανα με Sarcopoterium spinosu
  • 9320: Δάση Olea και Ceratonia
  • 92D0: Θερμο-Ατλαντικές Μεσογειακές παραποτάμιες στοές (Nerio-Tamaricetea και Securinegion tinctoriae)
  • 9540: Μεσογειακά πευκοδάση με ενδημικά είδη πεύκων της Μεσογείου

Αν και η περιοχή αυτή έχει περισσότερη βροχόπτωση από τις άλλες δυο του έργου (περίπου 400 χιλ. μέση ετήσια βροχόπτωση), η έλλειψη νερού είναι μόνιμη και εδώ παρά την παρουσία του κύριου ρέματος που διατηρεί νερό από Δεκέμβριο ως Μάρτιο. Η χρήση ζιζανιοκτόνων και λοιπών χημικών από τους αγρότες αποτελούν πρόβλημα, καθώς συντελεί στην παραγωγή δηλητηριώδους τροφής για τα πουλιά.

Η περιοχή επιλέχθηκε λόγω ότι: (i) τα περισσότερα από τα επιλεγμένα είδη πουλιών είναι παρόντα, (ii) Η περιοχή βρίσκεται στα δυτικά όρια της κοιλάδας της Μεσαορίας (της ξηρότερης περιοχής της Κύπρου) και πρόκειται στο μέλλον να αντιμετωπίσει πρόβλημα ξηρασίας ως συνέπεια των κλιματικών αλλαγών, (iii) η δασική περιοχή είναι κατάλληλη για εφαρμογή μέτρων διατήρησης και είναι φτωχή από άποψη διαθεσιμότητας φαγητού και νερού, άρα μπορεί να γίνει η εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται από το  έργο.

 


 

Κάβο Γκρέκο

kavo gkreko webΗ κυρίαρχη βλάστηση είναι μακία Φοινικικού Αοράτου (Τύπος οικοτόπου 5212), η οποία καλύπτει το ένα τρίτο της περιοχής. Ένα σημαντικό μέρος αυτής είναι φυτεμένο με ξενικά είδη (Acacia saligna, Eucalyptus spp. και Pinus halepensis ή υβρίδια πεύκης). Παρόλα αυτά σε μεγάλα τμήματα της η κάλυψη της βλάστησης είναι φυσική. Κατά μήκος των βράχων της θάλασσας απαντάται η τυπική βλάστηση των Μεσογειακών και θερµοατλαντικών αλόφιλων λοχµών (Τύπος οικοτόπου 14120) με φυτοκοινότητες Crithmum maritimum, Frankeniahirsuta, Limonium spp., Ephedra fragilis subsp. Campylopoda καθώς και ετησίων κοινοτήτων Saginetea με Silenesedoides, Sagina apetala. Στους λόφους απαντούν και άλλα είδη όπως τα Narcissus tazetta, Hyoscyamus albus, Phagnalon rupestre, Umbilicus horizontalis, Andrachne telephioides, Aristolochia parvifolia, Enarthrocarpus arcuatus κ.α.

Φρυγανώδης βλάστηση (Τύπος οικοτόπου 5420) κυριαρχεί σε αρκετά σημεία στην περιοχή. Το Sarcopoterium spinosum απαντά σε αφθονία σχηματίζοντας εκτεταμένες αποικίες. Υπάρχει επίσης σημαντική παρουσία του Lycium sweinfurthii στην χαμηλή παράκτιά του μορφή, σπάνια ξεπερνώντας το 1 μ. σε ύψος. Μεταξύ των κοινών ειδών του σχηματισμού είναι τα Ephedra fragilis subsp. campylopoda, Phagnalon rupestre, Noaea mucronata, Echium angustifolium και αρκετά γεώφυτα (Narcissus tazetta, Cyclamen persicum, Romulea tempskyana, Bellevalia spp. κ.α). Σε τρία σημεία υπάρχουν μικρά τμήματα με Zizyphus lotus (*5220) μαζί με Phagnalon rupestre, Noaea mucronata, Allium willeanum, Allium ampeloprassum.

Απαντώνται επίσης εποχικά (εαρινά) λιμνία (Τύπος οικοτόπου *3170) τα οποία περιορίζονται σε μικρά σκληρά ασβεστολιθικά κοιλώματα (καφκάλες). Σε βαθύτερες θέσεις (μεταξύ Δεκέμβρη και Φλεβάρη – αρχές Μάρτη) όταν οι λιμνούλες κατακλύζονται κυριαρχούν τα Ranunculus peltatus subsp. microcarpus, Zannichellia palustrisκαι Lythrum tribracteatum. Όταν αυτές αρχίζουν να ξηραίνονται κάνουν την εμφάνισή τους τα Telmissa microcarpa, Bellis annua ssp. minuta, Sedum porhyreum, Crassula vaillanti και Juncus bufonius.

Οι ακτογραμμή της περιοχής αποτελείται από βραχώδεις λόφους με εσοχές, ενώ μερικώς βυθισμένα σπήλαια (8330) σχηματίζονται σε διάφορα μέρη και σκοπέλους όπου παραμένουν για μεγάλο διάστημα κάτω από το νερό (1170). Μια αμμώδης παραλία που ονομάζεται «Κόνος» σχηματίζεται σε έναν κόλπο και μια άλλη μικρότερη, αμμώδης πάλι, στην άκρη του Κάβο Γκρέκο. Και στις δύο επικρατεί αραιός τύπος οικοτόπου 1210: Μονοετής βλάστηση μεταξύ των ορίων πλημμυρίδας και άμπωτης με Cakile maritima, Salsola kali, Matthiola tricuspidata, Euphorbia peplis και με μερικά αμμόφιλα είδη όπως τα Eryngium maritimum, Echium arenarium τα οποία απαντώνται χωρίς όμως να σχηματίζουν τυπικές κοινότητες. Οι θαλάσσιες φυτοκοινότητες αποτελούνται από σκοπέλους που έχουν Cystoseira barbata και στα μαλακά τμήματα του πυθμένα  το Cymodocea nodosa (1110) απαντάται αραιά σε ρηχότερα βάθη, ενώ σε όσο προχώρα το βάθος (από 21-41 μ.) κυριαρχεί το Posidonia oceanica.

Το κλίμα της περιοχής είναι ημι-ξηρό με 26.8 °Cμέσο όρο μέγιστης θερμοκρασία κατά τους θερινούς μήνες, και 12.2 °C μέσο όρο ελάχιστης κατά τους χειμερινούς. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου 350 χιλ. και η πιο βροχερή περίοδος είναι μεταξύ Οκτώβρη – Απρίλη.

Γεωλογικά η περιοχή χαρακτηρίζεται από ρηχά ασβεστολιθικά πετρώματα και μεγάλο μέρος της (ιδιαίτερα κοντά στη θάλασσα) είναι γυμνοί βράχοι με ελάχιστο έδαφος, καθιστώντας τους άγονους.

Η περιοχή επιλέχθηκε από το έργο λόγω ότι (i) δέκα από τα έντεκα επιλεγμένα είδη πουλιών απαντώνται εδώ, (ii) είναι υψηλής σημασίας για τα πουλιά και ιδιαίτερα για τα μεταναστευτικά, (iii) έχει προκλητικά υψηλές αρνητικές επιπτώσεις ανθρωπίνων δραστηριοτήτων για τα πουλιά, (iv) αποτελεί ένα ξηρό περιβάλλον το οποίο περικλείεται από εκτεταμένα ανεπτυγμένες περιοχές με έντονα τα στοιχεία της ανθρώπινης δραστηριότητας.

 

 

 

Αναζήτηση

Άλμπουμ Φωτογραφιών

M-Page02